सीमोल्लंघन

 

  सीमोल्लंघन

जुने जाऊ द्या मरणालागुनि
जाळूनी किंवा पुरुनी टाका
सडत न एका ठायी ठाका
सावध ऐका पुढल्या हाका
खांद्यास चला खांदा भिडवूनी
एक तुतारी द्या मज आणुनी...

 केशवसुतांची ही कविता आज पुन्हा आठवणीत आली.... किती मार्मिक भाष्य......वास्तवात आणण्यासाठी प्रयत्नशील असणारे.....

एरवी आनंदाच्या गप्पा मारणारे आपण मात्र एकटं असताना आयुष्यात आजवर घडलेल्या घटना, झालेल्या चुका, आलेले कठीण बरे- वाईट प्रसंग , नकारात्मक विचार अन् तश्या व्यक्ती कैक गोष्टींचे ओझं डोक्यावर अन् मनावर घेऊन फिरत असतो ..
अन् त्यातून मिळत काय तर काहीच नाही......उलट होतो तो मनस्ताप..,चिंता, स्वतःवर येणारा राग , वाया घालवलेला/गेलेला वेळ....हे बघून जास्तच वाईट वाटत ...पण हे वाटणं स्वाभाविक साहजिक आहे...
पण नुसत वाटून घेऊन परत तेच करायचं का??
तर नाही......जर झालेल्या चुका तुम्हाला समजल्या असतील तर त्यावर विचार केला वाईट वाटलं इथवरच न थांबता त्यावर काम करायला हवं..... म्हणजे परत त्या होऊ नये यासाठी.....
नाहीतर होतं ते repeatation of Cycles ....
त्याचं गर्तेत अजून अडकत जातो आपण आणि साध्य काहीच नाही ......म्हणूनच आज  'सीमोल्लंघन' दिवशी  आपल्या यशाच्या मार्गात अडथळा बनून येणाऱ्या अडचणी, दुर्गुण,
नकारात्मक गोष्टी अन् तश्या व्यक्ती या सगळ्या गोष्टी सोडून पुढं जाऊया...
एका नव्या अध्यायाची सुरुवात करुया.....

सर्वांना दसऱ्याच्या मनःपूर्वक शुभेच्छा💐💐💐

धन्यवाद 😊,

#केशवसुत कविता 
#आयुष्य 🌱

Writing©✍️- Sayali S M 


© Copyright 


टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

ही वेबसाईट कोणत्याही विषयावर,जाती लिंग वर्ण धर्म पंथ अथवा व्यक्ती यावर आक्रमक पवित्रा घेऊन टीका टिप्पणी करण्यासाठी नाही....इथे आपले विचार स्पष्टपणे अन् तार्किक पद्धतीने मांडले जातात (संविधान अनुच्छेद १९(१)) ....सारासार विचार करून आपल्या जीवनात काही चांगला प्रभाव पडत असेल तर उत्तमच...ही खाजगी ब्लॉग साइट आहे याची नोंद घ्यावी इथे कोणतीही स्पॅम comments करु नये धन्यवाद 🙏

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

आयुष्य आणि बरंच काही...

"आकाशात आणि आयुष्यात उंच भरारी घेऊ पाहणाऱ्याने कोणत्याच पाशात अडकायच नसतं" ..... असं व पुं च्या लिखाणातून वाचनात आलेलं..... खरंच गुंतणं किती अवघड आहे अन् बाहेर पडणं मुश्किल  मग ते स्वप्न असोत किंवा व्यक्ती....प्रेम असो वा मनासारखं करिअर... स्पर्धा परीक्षा असो वा स्वतः चा स्टार्टअप... त्यात आपलंच आपल्या पासून दुरावणं....,किती भयानक असतं......आपल्या गोष्टी सोडून दुसऱ्यात हरवून जाणं सोपं वाटतं पण परत येणं खूप मुश्किलीेचं...... आयुष्य मस्त जगायचं serious व्हायला तरी कुठं असतं तेवढं आयुष्य?स्वतःहून योग्य त्या वेळी नाही serious झालो तर आयुष्य आपल्याकडनं ते करवून घेतच म्हणा.... कशाला मग तो विचारांचा अती ताण,? सारी कसरत आयुष्य नीट करायला...ते नीट होऊ बघत तोवर नवीन कायतरी.......पण हेच तर आयुष्य आहे.... It's a journey with lots of miracles .....it's a bunch of happiness, sorrows ,struggles, hurdles, smiles, pain and so on..... live it without overthinking and without being damn serious..till u r breathing....u have nt control on this.... हे समजलं की आपण अजून जगायला लागतो.... वा...
अधिक वाचा

स्वप्न आणि आपण

              स्वप्न आणि आपण  असं म्हणतात , स्वप्न पूर्ण होतात म्हणून ती पहिली जातात..., पण पहिली जाणारी सगळीच स्वप्न कुठं पूर्ण होतात..?!.. काही पूर्ण होतात तर काही कल्पनेतच...... पण त्याच काही स्वप्नांना सत्यात उतरवताना नाकीनऊ येतं ...  खरं तर , एक वेळ अशी येते की आपली स्वप्ने ही केवळ आपली न राहता नाहीत ती आपल्या  कुटुंबाची आणि जवळच्यांची होऊन जातात...... तिथवर सारं काही ठीक .., पण ध्येयाच्या जवळपास पोहचायला अवधी बाकी असतानाच परत सारं काही पूर्ववत झालं तर??  जैसे थे! परत शुण्यापासून सुरूवात..... अशावेळी भीती वाटायला सुरुवात होते...., दडपण येऊ लागतं...  वेळ रेतीसारखा हातातून निसटून जातोय आणि आपण आहे तिथेच... आयुष्य थांबलंय की काय असं वाटतं... स्वतःवर ठेवलेला विश्वास जणू डळमळीत होऊ लागतो... ते म्हणतात ना self daubt तसं काहीसं...... आजवरचा सारा प्रवास डोळ्यासमोर तरळू लागतो....  यश अपयशाची गोळाबेरीज होऊ लागते.... आपण योग्य दिशेने जात आहोत की नाही आपले त्या मार्गाने प्रयत्न सुरू आहेत की नाही हे पाहणं जरुरीचं असतं तेही वेळोवेळ...
अधिक वाचा

निराशा आणि आयुष्य.....

निराशा आणि आयुष्य..... भणंग आयुष्य झालं असताना...मनात विचारांचा डोंब उसळला असताना...माणसानं शांत आयुष्य कसं जगावं??....प्रत्येकालाच हे भेडसावत असेल.. मग प्रत्येक माणूस कसा व्यक्त होत असेल बरं?असच मनात विचार आला आणि मग बहुदा लेखणीला ही अनावर झालं...
अधिक वाचा