आयुष्य जगताना......थोडंसं मनातलं थोडंसं अनुभवलेलं थोडंसं कल्पनेतलं थोडंसं वास्तवातलं

                                तेच ते  उद्या कॅलेंडर बदलेल.... पण सामान्यांच्या आयुष्याचं काय? रोजचं जगणं तेच भाकरीसाठीची वणवण करणं तेच ते... तिच लोकल तोच प्रवास तेच रातच्याला उशाशी टेकणं तेच ते... एका दिवसाचा खटाटोप हा.., सरत्याला घालवायला श्रीमंतांचा पार्टीचा अट्टाहास हा आम्हाला मात्र उद्याची चिंता., सामान्य माणसाची जणू हीच व्यथा... तेच ते...... नवीन संकल्प रचती सारे नऊ दिवस वाही वारे तेच ते... रोजची उठाठेव तीच प्रेयसी प्रियकराच्या मिलनाची वेळ हीच तेच ते... संसाराचा रहाटगाडा ओढणारा तो त्याच्या सोबतीने चालणारी ती...., संसारात अडकलेले सारे मग मनी वाटे बॅचलरच बरे तेच ते..... दिवसाचा व्यवहार रात्रीचा अंधार ., यश अपयशाची चढाओढ जिंकेल त्याचा गवगवा हरेल त्याचा परत डाव नवा..., तेच ते..... दिवसामागून दिवस जाती., वय रेतीसारख सुटू पाही कवळ्या दातांपासुन ते कवळी पर्यंतचा हा प्रवास तेच ते..... तरी वाटे आशा देऊ जगण्याला नवी दिशा., आयुष्य ते कितीसं जगून घेऊया आजच्या क्षणात जरासं., नाहीतर आहे तेच ते...... धन...

जगणं आणि बरंच काही...... काही गोष्टी अन् व्यक्ती आणि आलेली परिस्थिती ही आपण किती granted घेतो ना... वाटतं आता सारं काही आलबेल.... तुमच्या व्यक्तिगत पातळीवर चाललेला तुमचा यशाचा संघर्ष, त्याला साक्षीदार असलेल्या काही व्यक्ती आणि जोडलं गेलेलं नातं ही ..हे सारेच आले त्यात..... वाटतं आता तरी गोष्टी आणि यशाचा मार्ग ही सुकर....कष्ट तेवढंच करायचेत पण मायेचं बोलणंआणि तितक्याच आत्मीयतेने विचारपूस गरजेची..... रखरखत उन पडल्यावर कुठेतरी सावली साठीच झाड दिसावं असच काहीसं. ...... स्पर्धा परीक्षेच्या प्रवासात अशी लोक भेटणं म्हणजे अहोभाग्य म्हणायचं आपलं..... आपल्या सुखात आणि कधी demotivated वाटलंच तर हक्काने बोलणारे अजूनच जवळचे वाटतात.... त्यांचं ते बोलणं आणि असणं मग हवंहवंसं,आधार देणारं वाटतं.......हळूच वाऱ्याची झुळूक यावी अन् मन आनंदून जावं इतकं ते मनाला भावणारं ..... पण कधी कधी नियती तेवढ्यात जोराचा झटका देते आणि भान हरपून चालणाऱ्या तुमच्या मनाला वास्तवात येऊन उतरवते....ढीगभर नसले तरी मोजकेच बरे .., तुम्हाला आणि नात्याला जपणारे ..,असं जणू सांगत असते....मग काय सारं काही पूर्ववत अगदी.... करणं तर तु...